จากใจมนุษย์ เงินเดือนอีกครั้ง ....

นี่เป็นวันที่หยิ่งและทรนงอยากบอกไม่ถูก ... รู้สึกว่าตัวเองดูมีสง่าราศีที่สุด

ไม่ว่าจะย่างก้าวไปทางใด... ดูเหมือนว่าผู้คนให้ความเกรงอกเกรงใจเป็นที่สุด

เนื่องด้วย สถานะภาพทางการเงินที่อัดแน่นเต็ม บัญชี รอการจับจ่ายใช้สอยที่กำลังจะมาถึง

หลังจากธนบัตรใบละ หนึ่งพันบาท เดินทางสู่ช่องรับเงิน ผ่านเครื่อง ATM ของธนาคารกสิกรไทย ... เข้ากระเป๋าสตางค์ หนึ่งเดือนที่รอคอย มันช่างเนิ่นนานเสียเหลือเกิน แต่ตอนนี้ มันได้อยู่ในกำมือเราแล้ว

คล้อยหลังได้ไม่เกิน หกชั่วโมง ... สถานะภาพแห่งความภาคภูมิใจได้ถูกเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ..อย่างไม่มีเยื่อใย สถานะภาพที่ต่างกันราวฟ้า กับ เหว ... สถานะภาพที่คุ้นเคยมาตลอดระยะเวลา เกือบเดือน ... ได้วนเวียนเข้ามาอีก ...... หลังจากที่หนี้สินเปลียนสถานะค่อยลดน้อยลงตามกำหนดระยะเวลาที่ ทางสถาบันเครดิต ต่างๆ ค่อยๆ ลดบทบาทลง ..

จากการคำนวนในเบื้องต้น ระยะเวลาสามสิบวัน กับเงินที่เหลือประทังชีวิต สามพันบาทดูจะน้อยนิดสำหรับใครบางคน แต่สำหรับเราแล้ว .... เป็นเดือนที่เหลือใช้เยอะทีสุด...

มันไม่สำคัญหรอกว่าคุณจะเงินเดือนเท่าไร สำคัญที่ว่า คุณเหลือกินเหลือใช้เท่าไรต่างหาก ........

ต้องขอโทษ เพื่อนพ้องน้องพี่ กันด้วย ที่ไม่ได้อัพมาซะหลายวัน เหตุเพราะ ปัญหาในการทำงานที่ไม่เคยเกิดขึ้น มาแรมปีบัดนี้ มันได้สร้างปัญหาขึ้นแล้ว.....

มูลค่า ล้าน ต้นๆ ... พอจะเงียบไปแบบไม่อัพได้มะ ... ตอนนี้ลูกผีหรือลูกคน จะรับหรือไม่รับก็ไม่รู้ สำหรับไอ้คุณลูกค้า เรื่องของเรื่องมันหาเรื่องเรามาตลอดตั้งแต่ของมาส่ง อ้างนู่นอ้างนี้ เหมือนจะไม่รับผิดชอบ ทางเราก็สั่งของมาแล้ว สัญญาก็ทำแล้ว แต่ของที่สั่งมา อธิบายง่ายๆ ว่า .... เขาสั่งของผิดรุ่น ... กับความต้องการเขา แต่เราก็ดันสั่งของมาให้เขา ถูกต้อง แต่ไม่ถูกใจเขา เขาก็หาเรื่อง มาอ้างแบบจะไม่รับให้ได้ ...

ก็เลยต้องเคลียร์กันหน่อย งานนี้มีต่อย ด๊อกต้งด๊อกเตอร์ กันม่างล่ะ ทีนี้ .....

การศึกษาสูง ไม่ช่วยให้คนเราเข้าใจอะไรง่ายๆเลย... กับรั้น ดื้อดึง หรือเพราะว่าเองจบ ดร. มิทราบ .... ถึงได้คุย ภาษาดอกไม้ไม่เข้าใจ

กลัวเหลือเกิน กลัวว่าความเป็นช่างกลในอดีต จะลุกโชนขึ้นมา โดดถีบขาคู่ ดร. แบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว ....

ถึงได้ พูดอะไรง่ายๆ ไม่เข้าใจ ต้องให้อธิบายอะไรมากมายนักหนา พูดภาษาไทย แปลไทยไม่เข้าใจ จะเอายังไง ....

ลักษณะเหมือน คนตกมัน ก็ไม่ปาน เห็นใครเป็น ขวางหูขวางตาไปหมด อยากจะปลาดุกยักเงี่ยงใส่ไปหมด ไม่ว่าหน้าใหนก็ตาม หรือจะ บาทาลูบพักตร์ ดีก็มะรู้...

ฮึ่มๆๆๆๆๆ

ด้วยเหตุผลกลใด ก็ตาม .... บ้านเมืองนี้มีทั้งเรื่องดีและไม่ดีเกิดขึ้นอย่างมากมาย หลายอย่าง สื่อผู้ที่สเมือนกุม แนวทางความคิดของคนส่วนใหญ่ เกือบจะทั้งหมด ได้นำเสนอข่าวในทางด้านลบของบ้านเมืองนี้เป็นส่วนใหญ่ .....

อาจจะเป็นเพราะนั่นคือวิถีทางที่ผู้คนในบ้านเมืองเรา แม้กระทั่งตัวเราเองด้วย ก็ยังให้ความสนใจในเรื่องนี้ ... ข่าวเจ้าหน้าที่ถูกทารุณกรรม จนถึงแก่ชีวิต สร้างความรู้สึกหดหู่ให้เราเป็นอย่างมาก ... ด้วยความที่จะเข้าใจหรือไม่เข้าใจในการกระทำของพวกเค้าเหล่านั้นหรือไม่ .. หากแต่ไม่มองบ้างว่า ... เค้าเหล่านั้นก็เป็นเสมือน เราท่านนั่นแหล่ะ อาจต่างเพียง ศานนา ที่มาก็เท่านั้นเอง....

แต่เราท่านก็คือปุถุชนธรรมดา ที่ต่างทำหน้าที่... ที่ตัวเองได้รับมอบหมาย อุดมการณ์บางอย่างอาจจะนำมาซึงการสูญเสีย และจะมีเหตุผลใดเล่า ที่เราต่างเสียสละเพื่อแย่งชิงมาในยุคนี้ .... ด้วยทั้งประเทศ บางประเทศยังไม่สามารถอยู่ได้อย่างโดดเดี่ยวลำพัง ยังต้องมีประเทศเพื่อนบ้าน ... ยังต้องมีการรวมกลุ่มเพื่อปกป้องสิทธิประโยชน์

เราไม่เห็นว่าบ้านเมืองนี้ จะไปกดขี่ท่านเหล่านั้นตรงไหน หากพวกท่านได้ในสิ่งที่ต้องการ แน่ใจแล้วหรือว่า จะนำพาสิ่งที่ท่านต้องการจะแย่งชิงมา ให้อยู่รอดต่อไปได้ ... แล้วถ้าอยู่รอด เราจะอยู่รอดกันแบบไหน ...

ความเป็นปึกแผ่น เหนียวแน่น กลมเกลียวกันต่างหาก ที่จะนำพาเราสู่ความมั่นคง ถ้าคนในชาติต่างร่วมมือร่วมใจกัน ใครรึจะทำอันตรายใดๆ ได้ แต่เพียงด้วยเราอยู่ด้วยความกลัว กลัวในสิ่งที่ ผู้ไม่หวังดี ต่างสร้างสถานะการณ์ขึ้นมาเพื่อประโยชน์ส่วนตน ล่อลวงให้หลงเชื่อหลงผิด ... สุดท้ายแล้วเราท่านก็คือเครื่องมือของบุคคลเหล่านั้นนั่นเอง....

ข้อความที่กลั่นกรองจากความคิดของเรานี้ เป็นเพียงเพื่อต้องการแสดงความคิดเห็น ไม่เกี่ยวข้องกับผู้ใด ทั้งสิ้น ... เป็นเพียงแนวความคิดเห็นในเรื่องที่เกิดขึ้นเท่านั้น ...